Я родилась в Варденисе, в 1984-ом году. Четыре года спустя вся моя семья, а также родсвенники в связи с массовыми переселениями вынуждены были покинуть Армению и бежать в Азербайджан. Тогда мне было 4 года и, оглядываясь назад я не могу вспомнить все, что я оставила там , за собой. И я не знаю, к лучшему это или нет, что я не все помню. Но перед моими глазами проносятся отрывками воспоминания о нашем доме, садике, игровой площадке, моих друзьях, яблочном деревце и о петуке, которого я очень любила.

i was born in vardenis in 1984, but four years later my entire family, including all my relatives, had to leave armenia. i was only four when i left armenia, fleeing to azerbaijan due to the mass displacements. in retrospect, i don’t know whether that’s fortunate or not as i am unable to remember everything i left behind. however, i do remember our house, our garden, the playground, my friends, my apple tree, and the rooster which i loved so much.

Mən 1984-cü ildə Vardenisdə anadan olmuşam, dörd il sonra isə mənim bütün ailəm qohumlarımız ilə birlikdə kütləvi sürgün nəticəsində Ermənistanı tərk edib, Azərbaycana köçməli olmuşlar. Ermənistandan getdiyim zaman mənim dörd yaşım var idi və geriyə baxaraq arxada buraxdıqlarımı xatırlaya bilməməyiminin yaxşı və ya pis olduğunu deyə bilmərəm. Amma evimizi, bağçamızı, oyun meydançamızı, dostlarımı, alma ağacımı və sevdiyim xoruzu xatırlayıram.

Ես ծնվել եմ Վարդենիսում 1984-ին, իսկ 4 տարի անց իմ ամբողջ ընտանիքը, ինչպես նաև բարեկամներս ստիպված էին լքել Հայաստանը` զանգվածային տեղահանումների պատճառով փախուստի դիմելով Ադրբեջան: Ես չորս տարեկան էի, երբ լքեցի Հայաստանը, սակայն երբ հետադարձ հայացք եմ ուղղում` չգիտեմ` արդյոք բախտավորություն էր, թե ոչ, քանի որ չեմ կարող մտաբերել անցյալում թողածս: Բայց հիշում եմ մեր տունը, այգին, խաղահրապարակը, ընկերներիս, խնձորենիս և աքաղաղին, որին շատ էի սիրում:

The last time I visited Nagorno Karabakh was in 2006. Well, the intention had not been to visit Karabakh itself, but rather the strategic town of Lachin situated within what the international community considers sovereign Azerbaijani territory under Armenian control. However, despite years of working on a long-term photographic project in the town, I was instead detained by the local National Security Service (NSS) and my travel plans altered in unexpected ways.

With some media outlets reporting that momentum to striking a peace deal between Armenia and Azerbaijan continues, the reality on the ground in both republics is that the two populations are not ready for resolution of the Nagorno Karabakh conflict based on mutual compromise. The situation is reportedly worse in Azerbaijan, but many Armenians also seem unwilling to consider the return of at least six of seven regions currently serving as a buffer zone.

True, we’ve been here before with the media reporting that a solution to the conflict between Armenia and Azerbaijan over the disputed territory of Nagorno Karabakh might finally be in sight, but the possibility for peace is once again resurfacing. However, such hopes have always been dashed at the last moment, but what makes the situation different this time round is the active involvement of Russian President Dmitry Medvedev in convening a meeting between his Armenia and Azerbaijani counterparts tomorrow in Moscow. RFE/RL has more.